Verdenius wandeltocht 2018 40 km verslag en foto’s

Verdeniuswandeltocht, in Noordwolde, dat was een alternatief voor de wandeling in Berg en Dal een wandeltocht, die ik al jaren de mooiste maar zwaarste wandeling van Nederland noem.
Vanwege diverse redenen dit jaar niet naar Berg en Dal, de wandeling in Noordwolde was een alternatief.

We zijn natuurlijk op tijd in Noordwolde en we kunnen om 08.00 uur al weg. Ik kom Baukje een oud collega tegen en ik loop samen met haar en haar wandelvriendin een heel stuk op. Baukje heeft zoveel nieuwtjes……………….
Op ongeveer 1 km voor de eerste rust, loop ik alleen verder in mijn eigen tempo, Appie is samen met Gerrit aan de wandel gegaan, logisch dat geklets van ons vrouwen……………(maar mannen kunnen er ook wat van hoor)

Bij de eerste rust aangekomen, ik doe een schatting over het aantal km, 12 km, bestel ik een rivella en maak gebruik van het toilet. Als ik aan de bar zit, zie ik de mannen van de wandelvereniging zitten, stom ik moet mij natuurlijk melden! Dat doe ik dus, melden en ik krijg ook nog een stempel op mijn controle kaart. Baukje is inmiddels ook gearriveerd en zij gaat lekker buiten zitten met een cappuccino.

Na de eerste rust ga ik dus weer alleen verder, lekker eigen tempo wandelen en je eigen prakkesaties, kop leegmaken!

De tweede rust is 13 km verder dus voldoende tijd voor die prakkesaties.

De route is mooi, veel onverhard en de verbindingsstukjes tussen het onverhard vallen dan nog mee.
Wel is het zaak de route bij de hand te houden en helemaal als je alleen loopt.
Toch loop ik een keer mis, bij een splitsing met de 25 km, had ik maar geweten dat het een splitsing was want dan let je nog beter op. Deze splitsingen met de 25 km worden niet vermeld op de route beschrijving, jammer eigenlijk.

Maar goed blijft het bij één keer? De rest van de route vouw ik steeds de volgende regel om, want ik raak ook een beetje in de war van de route beschrijving. We gaan heel vaak dezelfde richting uit, zoals, driesprong RD. Handiger is steeds de pijlen op hun nummer te controleren, zo weet ik zeker dat ik op de juiste weg ben.

Maar dan is daar de tweede rust, op 25 km, de bankjes buiten zijn bijna helemaal bezet, de meeste wandelaars maken gebruik van deze rust want het is de laatste rust op deze wandeltocht.
Ik trakteer mijzelf op een soft ijsje heerlijk en ga er even lekker bij zitten.
Na deze lekkernij weer verder, bij de brandweer kazerne, wil ik achter het hek verder, maar we moeten voor het hek verder het bos pad op, gelukkig wordt ik hiervoor gewaarschuwd.

Daarna is het echt afgelopen met het mis lopen, gelukkig. We moeten nu 15 km zonder rust verder naar de finish, een lange ruk. Op eens zie ik Anneke Molenaar voor mij lopen, het lijkt alsof ze een beetje zwalkt? Ik loop naar haar toe en vraag hoe het is, ze geeft aan dat het vandaag niet wil, het is warm er zijn te weinig rusten, op 25 km is er maar eentje en dat is natuurlijk ook gewoon te weinig.
Gelukkig haalt Anne haar op zodat ze niet verder hoeft te lopen.

Deze lus van 15 km kan mij niet echt boeien, veel verharde en lange rechte wegen, het enige voordeel is dat het snel loopt! Geen rusten meer, niet dat ik dat persoonlijk nodig heb, maar vocht bijvullen is wel nodig. Gelukkig zijn er kinderen aan de route die spontaan water en fruit aanbieden!

De laatste kilometers verlopen snel en gelukkig heb ik weinig last van de warmte want warm is het wel vandaag, bijna 25 graden hoe ongewoon!
Bij de finish aangekomen zit Appie al op mij te wachten en Anne en Anneke zitten daar ook, we kletsen samen nog even na en zijn het eens dat deze wandeltocht té weinig rustplaatsen had.

Baukje komt samen met haar wandelvriendin binnen wandelen ze hebben de route korter gemaakt want ook zij vonden dat er té weinig rustmogelijkheden waren.

Al met al een wandeltocht met gemengde gevoelens, persoonlijk heb ik er van genoten, soms is het nodig om lange verbindingsstukken te maken om bij de leukere stukken te komen.
Er was een mooie mix van verhard en onverhard.
De route beschrijving had aangevuld kunnen worden met de splitsingen met de andere afstanden, dat had ik persoonlijk prettig gevonden.
Het grootste manco is denk ik het gebrek aan rustplaatsen, eentje op 25 km en 2 op 40 km, of misschien had de verdeling anders gemoeten? Beter is denk ik 2 rustposten op 25 km en 3 op de 40 km. Doordat ik lekker door kon lopen, heb ik weinig foto’s gemaakt.

We bedanken de organisatie en rijden weer huiswaarts, morgen willen we naar Ekehaar.

Bekijk de foto’s hier

Tags:

Comments are closed.