Rhein-Ahr-March 100 km 2018 verslag en foto’s

Vorig jaar in november, vroeg Wiebe of wij in 2018 ook mee wilden naar Rheinbach, om daar de Rhein-Ahr-March een wandeltocht van 100 km (die in 24 uur gelopen moest worden) mee te lopen. Het plan was bij voldoende deelnemers een bus te huren om daarmee af te reizen naar de Rheinbach. De bedoeling was om na afloop van deze wandeltocht ook weer direct naar huis af te reizen. Zo was een overnachting niet nodig. Het leek Appie en mij wel wat dus gaven we ons op.

Een maand later bleek dat meedoen voor mij niet mogelijk was i.v.m. met mijn blessure, die het hele jaar 2018 nodig heeft om te herstellen. Dus mijn deelname ook weer afgezegd.
Meegaan was niet aan de orde, wat moest ik daar doen?
Van Wiebe hoorde ik dat de organisatie het fijn zou vinden als ik tijdens deze March  als vrijwilliger daar aanwezig kon zijn, na rijp beraad besloten om toch mee te gaan.

We zijn met 28 personen, helaas voor Bonne bleek deelname ook niet mogelijk te zijn en jammer genoeg was er geen ander die in zijn plaats mee kon.
Dus afgelopen vrijdagmorgen vertrokken Appie en ik naar Surhuisterveen waar het eerste opstappunt was, Heerenveen en Kampen waren de volgende opstapplaatsen.
Gelukkig kon verder iedereen en zo vertrokken we met 27 personen naar Duitsland.
De reis verliep voorspoedig en na een heerlijke pastamaaltijd kwamen we allemaal op tijd aan in Rheinbach. Dick onze chauffeur vertrok naar een hotel en zou ons zaterdagavond weer ophalen.

Aangekomen bij de start en finish plaats gaat het aanmelden vlot, ware het niet dat sommige Nederlandse namen moeilijk te vinden waren vooral Sijtsma …………….
Omdat ik als vrijwilliger zou helpen vroeg en kreeg ik een speciaal shirt waardoor ik als vrijwilliger ook te herkennen was. Al snel bleek dat ik bij de aanmelding niet nodig was er waren voldoende vrijwilligers. Het plan was dat ik op het 50 km punt als vrijwilliger ingezet zou worden. Ik zou mee rijden met de tassen bus, die om 22.00 uur opgehaald zou word. Tot het zo laat zou zijn werd mijn taak er een beetje op te letten. Maar aangezien het hek op slot ging en de karren met tassen uit zicht, was de kans dat er iemand aan zou komen erg klein.

Tegen 20.00 uur kwam er iemand bij mij met het verzoek bij de andere vrijwilligers in rijen te gaan staan om zo de wandelaars uitgeleide te doen. Uiteraard voldeed ik aan dat verzoek.
Voor de start werd een door een doedelzak speler een lied gespeeld, erg leuk en zeker verrassend.
De burgemeester laat ons tot 3 tellen waarna het startschot klinkt en daar gaan de wandelaars onder applaus van de aanwezige vrijwilligers van start voor hun 100 km. Het zijn ruim 650!

Het wachten is nu begonnen, ik neem plaats bij de tassen en na enige tijd komt er iemand bij zitten, het blijkt een Duitser te zijn die verrassend goed Nederlands spreekt en hij verteld mij veel over het Duitse wandelen, deze heer is ook degene die een speciale stempel heeft gemaakt met de opdruk Rhein-Ahr-March bedoeld voor het wandelboekje. De tijd verstrijkt zo heel snel.
Om 22.00 uur arriveren er 2 mannen die de karren met tassen in de vrachtauto plaatsen.
Nadat we nog iets drinken en ik mijn koffer uit zicht zet, maar voor mij gemakkelijk te vinden vertrekken we. Ik neem geen jas mee, want in de sporthal waar het 50 km punt is, is die niet nodig volgens Frank de organisator van deze Marsch.

Aangekomen bij de sporthal, vul ik de containers met water en maak 2 klaar met energie mix.
Ook help ik nog even bij het klaarzetten van de laatste tassen om dan te wachten op de wandelaars.
Ondertussen komen er mensen binnen met verse koffie, thee, pasta/saus enz. enz.
De eerste wandelaars tappen zelf hun flesjes water bij en eten een bakje pasta. Het komt mij over dat deze wandelaars de helpende hand die wij in Nederland gewend zijn te geven niet gewend zijn.

Maar al snel komen de mij bekende wandelaars binnen en die vinden het fijn dat ik ze een beetje pamper en dat geeft mij een goed gevoel. Op een gegeven moment kom ik achter de bar te staan en daar schenk ik het ene bekertje cola na het andere. De meeste Duitse wandelaars hebben hun eigen beker mee om zo een afvalberg te voorkomen, op zich een prima idee en misschien is het een idee om dat na te volgen? Scheel veel plastic bekers. Jammer maar ik ben de naam vergeten van de vrijwilligster die met mij achter de bar stond, een hele aardige Duitse vrijwilligster waar ik een goede klik mee had. Op een gegeven moment kreeg ik van een Duitse deelneemster een groot compliment, ik deed haar denken aan haar moedertje voor wie geen moeite te veel was, hoe mooi is dat!

Maar ook aan het verzorgen van de wandelaars komt een einde.
Ik word voor de start van de 50 km die om 08.00 uur los gaat, naar de wijnkelder gebracht.
Deze wijnkelder is op +/- 68 km vanaf hier ga ik samen met Appie en Sybe de laatste 32 km lopen, tenminste dat is het plan. Het is best koud in de wijnkelder en ik doe het enige shirt wat ik bij mij heb over het andere shirt maar dat helpt niet veel. Ik vraag aan één van de vrijwilligsters of ze misschien nog ergens een jasje of iets over hebben? Dat is het geval, ik kan een vestje lenen waar ik weer warm van wordt. Op deze rust hebben ze heerlijke chocolade cake, echt super lekker en vers gebakken. De wandeling gaat door deze wijnkelder, erg leuk, alles is behouden gebleven alleen is deze wijnkelder niet meer in gebruik.

Appie en Sybe arriveren tegen 08.00 uur en na een rust vertrekken we met z’n drieën verder.
Waar ik eigenlijk al een beetje bang voor was blijkt waar te zijn, we moeten klimmen en lopen langs smalle paden met een afgrond er naast, waar ik niet erg blij van wordt. Hoogtevrees en smalle paden niet een gelukkige combinatie, maar de eerste berg zal ik maar zeggen gaat nog……………. Maar dan, moeten we langs een nog smaller pad langs de wijnranken nou dat durf ik toch echt niet, wat Appie ook probeert ik durf niet. Ik stuur Appie en Sybe weg, zij moeten gewoon door!

Even voor dat smalle pad staan een man en vrouw van de brandweer zij horen bij de organisatie. Ik vraag of zij mij terug kunnen brengen maar dat gaat niet lukken. Het enige dat ze voor mij kunnen betekenen is mij helpen toch het pad te lopen, want bij de volgende post kan ik opgehaald worden.
Ik krijg een soort hesje aan, waarmee ik toch het pas langs kan. De brandweerman begeleid mij goed en al zwetend, misselijk en het hart kloppend in de keel passeer ik het smalle stuk, daarna nog een rot stuk een rare ongelijke stenen trap. Daarna kan ik alleen verder, ik bedank de brandweer man voor zijn hulp en ga het pad verder, zo dicht mogelijk langs de kant van de berg. Het trillen houd pas op als ik de berg verlaten heb en de rust nader.
Daar aangekomen meld ik mij af, het heeft zo geen zin. Gelukkig zijn Appie en Sybe gewoon verder gegaan. Een half uurtje later worden wij een andere wandelaar en ik opgehaald door een stadsbus en na ruim 45 minuten arriveer ik weer bij de startplaats.
Ik was en verkleed mij en ga terug naar buiten waar ik Annie, Jajo, Hans, Thijs en Wilma zie finishen!
Gelukkig kan ik mij nu weer nuttig maken, door foto’s van de finish te maken en de binnen gekomen wandelaars helpen met hun, wandelboekje, oorkonde tas enz.

Het leuke nu is dat ik dus iedereen zie finishen en dat is super leuk en zo verstrijkt de tijd toch weer snel. Alle 26 Nederlandse deelnemers finishen en lopen dus de 100 km, geen uitvallers is dat niet geweldig!
Voordat we weer richting Nederland gaan, wordt de groep Wiebe, nog even door Frank op het podium geroepen en hij bedankt ons voor onze deelname.

Ik moet zeggen dat de organisatie van deze tocht super was, eten en drinken ruim voldoende, de wandelaars zijn niets te kort gekomen!
Een prachtige route, die zwaarder werd ervaren dan vorig jaar. En ook het weer is geweldig, zon en geen regen, overdag werd het best wel erg warm maar het windje zorgde voor verkoeling.
Bij de finish krijgen de deelnemers een oorkonde, een button, een fles rosé, fruit enz. geweldig.

En dan is het tijd om weer in de bus te stappen terug naar huis.
Bij dezen bedankt ik Wiebe voor het regelen van de bus, de pasta maaltijd door zijn inzet werd deze reis mogelijk.!
Janny, Agnes, Harrie, Jolien, Siemen, Coby, Jikke, Folkert, Harm, Anneke, Dirkje, Betty, Titia, Annie, Sybe, Sybren, Koos, Jajo, Rikie, Sietse, Paul, Wilfried, Henk en Marcel, Appie en Wiebe, gefeliciteerd met jullie prestatie en gezelligheid tijdens deze reis en wandeltocht.

Oant sjen.

Bekijk de foto’s hier

Tags:

Comments are closed.