13e Sagambiara-walk 2018 30 km verslag en foto’s

Het viel enigszins mee, ik bedoel de regen onderweg naar Putten toe, ondanks dat het soms toch nog flinke buien waren. Auto rijden in het donker met regen is niet fijn. Omdat je dat toch van te voren kunt weten, vertrekken we nog wat vroeger dan we gedaan zouden hebben als het droog was gebleven, zodoende kun je rustig aan, we moeten tenslotte 126 km rijden.

Zo tegen half negen arriveren we in Putten bij de startlocatie, Henk Dikken en Alfred Kling regelen weer prima de auto’s naar de betreffende parkeerplaatsen.
In het starbureau is het al erg druk en omdat het maar een klein gebouwtje is ook erg warm.
Ik vul een startkaart in en Appie regelt het verder bij het startbureau, zodoende kan ik Gerrie even knuffelen, want wat is er veel gebeurd het laatste jaar. Daar weet ook Gerrie van mee te praten, het is zo fijn elkaar weer eens in het echt te zien.
En goh wat zijn er verder nog veel bekenden, Broer Adema, Harm, Jan en Wilma, enz. enz., ik kan wel door blijven gaan, maar dan blijf ik bezig, wat leuk dat deze tocht zo bekend is dat wandelaars van heinde en verre komen.

Omdat je hier niet tot negen uur hoeft te wachten om te kunnen starten vertrekken we al snel, mijn plan is net als vorig jaar 25 km te gaan lopen, maar ik zie nog wel. Deze 13e editie is een hele andere, de route is geheel gewijzigd.
We wandelen nu door Putten en gaan richting Ermelo en Horst en we lopen door een flink deel van het bos van landgoed Nieuw Groeven beek. Er wandelen vandaag ruim 365 wandelaars mee wat een mooi resultaat. Gerrie die 13 jaar geleden deze wandeltocht startte is er logisch erg blij mee.
De wandelorganisatie Samen op Pad heeft deze wandeltocht overgenomen, wat mooi!

Het weer zit mee, het is niet koud, niet dat we dat erg zouden vinden!  Er valt zo nu en dan regen en ik denk maar steeds dat iedere druppel goed is voor de natuur die er dringend om verlegen zit. Persoonlijk vind ik regen niet zo erg, je kunt je er goed tegen kleden.

Al na 5 km is de eerste wagenrust, waar ik dankbaar van de aanwezige dixie gebruik maak. De chocolade melk is nog niet warm, deze rust staat er nog maar net! Ik lust ook wel koude chocolade melk geen probleem. Na deze rust is er de splitsing met de 25 en 30 km wandelaars.
Leuk trouwens het lopen op al die klompen paden!

Het valt mij op dat alle prullenbakken onderweg dichtgemaakt zijn, waarschijnlijk hufterproof gemaakt voor het komende oud en nieuw? Nu de rommel thuis maar weggooien.

Als we bij de tweede splitsing zijn, ontkomt mij dat eigenlijk, er is gewoon veel te zien zodat mijn aandacht er niet op gericht is. Daardoor denk ik dat we nog op de 25 km route zijn en vind het raar dat we de rust van Maria hoeve missen? Appie helpt mij al snel uit de droom, we zitten op de 30 km route en die rust komt nog. Nou ja maakt ook niet uit, ook 30 km wandelen is geen probleem.

Als we bij deze rust aankomen is het daar erg druk, alle tafeltjes zijn bezet en het is er logisch erg warm. Op deze rust komen de 20 km, 25 en 30 km allemaal samen vandaar de drukte. Ook de rij voor de bar is lang. Appie en ik besluiten hier niet te wachten, dat gaat lang duren en daar hebben we geen zin in. Wel jammer van de appeltaart die hier verkrijgbaar was……………….

Zo op punt 121 aangekomen, zien we wandelaars in discussie met een meneer in een auto, het blijkt dat we over het “eigen terrein”, van deze meneer lopen en dat wil hij niet. Omdat de wandelaars en deze heer flink discussiëren, maken wij van de gelegenheid gebruik om toch door te lopen! Want wat is het alternatief, bekend in deze buurt zijn we niet en even verder op is de volgende pijl, vlak bij een spoorwegovergang. Het lijkt ons sterk dat er geen toestemming is om hier langs te lopen, al lijkt deze heer erg stellig. Maar ook wij vinden het niet leuk en hopen er maar het beste van.

Leuk dat we ook weer de Kerstman en dit jaar ook een kerstvrouw tegen komen, inclusief lekkere chocolaatjes.

We hebben het naar ons zin, dus maakt het ons niet uit, dat we de tweede rust hebben overgeslagen, de derde rust is weer de wagenrust van het begin dus prima.
De regen noopt ons één keer om de regenjas aan te doen, maar die kan ook alweer snel uit.

Bij de laatste wagenrust aan gekomen kunnen we even plaats nemen op de bankjes, nu met warme chocolade melk en joh wat lekker is dat! We bedanken de vrijwilligers voor hun aanwezigheid en hoeven nu nog maar een kleine 6 km te lopen.

Die laatste km gaan ook weer vlot en zodoende arriveren we ruim voor 14.00 uur weer bij de startlocatie. Afmelden en een stempel in het boekje gaat vlot, waarna we even lekker kunnen zitten en napraten. Hermien is er ook, kan ik haar een compliment geven voor haar blouse een eigen creatie, hij staat haar erg leuk.

Dan rest nog afscheid nemen van Gerrie en andere wandelaars en we wensen een ieder mooie dagen toe. De nieuwe route is behoorlijk verschillend van de andere, we hebben er ons prima mee vermaakt, maar we misten een beetje het afzien, zoals we vorig jaar deden. Maar er zal vast nog wel aan deze route gesleuteld worden en het was best aardig ook eens een andere kant op te gaan.
We bedanken de wandelorganisatie voor deze wandeltocht, wij hebben zoals gezegd ons prima vermaakt en bij leven en welzijn hopen we volgend jaar ook weer van de partij te zijn.
De Sagambiara-Walk blijft de moeite waard om er een eind voor te rijden.

Oant sjen!
bekijk de foto’s hier.

Tags:

Comments are closed.