Wandelweekend Weert 2017 100 en 50 mijl


Het wandelweekend 2017 is dit jaar in Weert, bij wandelvereniging Olat, vorig jaar was het in Schiedam, volgend jaar dus weer in Schiedam.
De wandelweekenden in Weert zijn voor Appie en mij wat de CC titel betreft succesvol gebleken in Weert en voor de Kennedyvriend was dat in Schiedam  bij wandelvereniging RWV waar we daar toen voor het eerst Kennedyvriend liepen.

Aan deze wandelweekenden bewaren we dus goede en minder goede herinneringen, want soms gaat het goed en een andere keer niet, maar overwegend waren ze altijd de moeite waard.

Voor dit weekend stond er voor ons niets op het spel, we wilden alleen de 50 mijl binnen 12 uur lopen dat was het doel.
Verder alleen genieten van de prestaties van anderen, die voor de 100 of 50 mijl gingen.

Wij hoefden dus niet vroeg aan de start te staan, want die was pas om 20.00 uur, maar we wilden eigenlijk wel een beetje van de sfeer proeven.

Dus om 16.00 uur waren we al in Weert, waar de 100 mijl in volle gang was, het gaf mij mooi de gelegenheid om een paar foto’s te maken van de deelnemers, want dat doe ik niet als ik zelf ga lopen. Ook tijd voor een praatje met de verzorgers van dit evenement, dat gaf mij ook de gelegenheid om ook zelf even mee te helpen en ook dat vind ik leuk om te doen.

Alle lopers zijn dan nog fris en monter en lopen rondje voor rondje door, ieder rondje is 2 mijl dus voor de CC titel moet je deze 50 keer lopen en voor de 50 mijl 25 keer.
Je ziet wandelaars in groepjes lopen, of individueel, dat kan soms het verschil maken, zoals later zal blijken.
Dick loopt ook de 100 mijl en komt tijdens zijn tocht even bij ons, even vijf minuten zitten en de schoenen uit. We beloven Dick dat we de tijd in de gaten houden en vijf minuten later is Dick weer onderweg.

Sommige lopers hebben ook nog eigen verzorgingspost buiten de verzorging van de organisatie om, daarvoor worden speciale plaatsen aangewezen.
Je moet een reflectie vest dragen in de nacht, je moet het startnummer op de borst dragen en je krijg een chip die je voor op de schoenen met een tie-wrap bevestigd.

De sfeer tijdens zo’n weekend is ongekend, iedereen leeft met elkaar mee, de verbondenheid/verbroedering is voelbaar. Je ziet hoe iedereen wandelaar of verzorger of organisatie er op uit is iedereen te laten slagen. Je helpt elkaar waar je kunt.
Tijdens de rondje kom je elkaar tegen en iedereen groet en bemoedigd elkaar, zo mooi!

Ondertussen stromen ook de deelnemers voor de 50 mijl binnen en ook voor hun is het erg spannend. Om 20.00 uur is het dan eindelijk zo ver, wij mogen ook starten.

Appie en ik gaan weer ieder op zijn eigen tempo weg, we komen elkaar wel weer tegen tijdens de rondes. De start verloopt voorspoedig en ik betrap mij erop dat ik ook nog gezellig babbel met mede wandelaars. Gelukkig is het niet meer zo warm en er is zelfs een fris windje.

We krijgen nog te maken met een paar regenbuien en omdat ik mijn tasje met foto toestel en telefoon wel droog wil houden besluit ik een regenjasje aan te doen.
Mijn tas staat bij de start van het nieuwe rondje, bij de kantine onder de luifel, ik pak mijn jasje en doe het onder het reflectie vestje aan. Als ik weer buiten kom zie ik Larissa worstelen met een lange broek die ze aan wil doen, ze heeft haast (logisch) en het lukt niet goed, dus help ik haar even, zodat ze zo weinig mogelijk tijd kwijt is.

Door die regen en het donker heb ik een beetje moeite om op één punt mijn weg te vinden, ik betwijfel of ik goed loop. Halverwege het rondje is ook nog een waterpost, maar die blijft er niet want die is later niet meer nodig. Doordat die post weg is, is mijn oriëntatie anders en ik houd de vluchtheuvel in gaten, want daarna moeten we links af.
Op een gegeven moment bedenk ik mij wanneer moet ik nu links af moet want die vluchtheuvel was ik toch al voorbij? Maar ik kon daar niet links af, nog maar een stukje doorlopen dan, nee stukje terug jeetje waar ben ik toch, helemaal alleen op de wereld, geen wandelaar te zien!
Dus de enige optie is toch maar weer terug te lopen en ja hoor na enige tijd zie ik wandelaars afslaan waar ik dat ook had moeten doen. Mijn eerste Bertrumpje tijdens een prestatie wandeltocht is een feit. Maar goed als ik door de tijdsmeting loop vertel ik van mijn verdwalen, er worden hoofden geschud.

Ondertussen zijn er toch al meerdere wandelaars uitgevallen van de 100 en 50 mijl. Warmte, misselijk, maag, kramp, is vaak de boosdoener en daar doe je niets tegen.
Je kunt zien dat er meer wandelaars de zwaarte van deze prestatie tocht zijn gaan voelen, maar dan zijn er altijd andere wandelaars en de verzorgers die dan deze wandelaar even extra verzorgen, ook wordt er wel eens een stukje mee gewandeld.
Bertus die Marijke onder zijn vleugels nam nadat ze wegens misselijkheid opgehouden was, je kunt niemand beter dan Bertus dan bij je hebben. Jammer genoeg is Marijke toch moeten afhaken.

Tijdens een rondje na 24.00 uur kom ik Gerda tegen en kon ik haar even feliciteren, ze is jarig! Gerda heeft de 100 mijl niet kunnen volbrengen maar de 106 km wel. Voor haar was het mooiste cadeau dat haar Dick slaagde in zijn 100 mijl.

Ook nog iets geleerd, ik kan niet lopend drinken, zag dat er wandelaars altijd een rietje bij zich hebben zodat ze toch lopend kunnen drinken, hoe gemakkelijk kan het zijn.

Appie komt ik pas tegen op rondje 20 hij is dan aan het begin van rondje 21, hij is gevallen, liep tegen een muurtje aan dat van geen wijken wilde weten. Gelukkig is hij meteen goed verzorgd door de omstanders en kreeg de nodige eerste hulp van Alice! Omdat ik zag dat verder alles goed ging ben ik toch maar verder gegaan en zag later in het rondje toen we weer op de baan waren dat hij het wandelen weer goed had opgepakt.

Anita vond ik super, wat kan die vrouw afzien en doorgaan, respect, opgeven kwam niet in haar boekje voor.
Ook voor anderen, Arjan, Larissa, Erik, Wilco werd het zwaar en ze moesten diep gaan, maar Sandra de Graaf kwam zag en overwon, de Dutch train kwam in werking en daar ging het, wat is dat ook een TOP wijf.
Corina  en Peter die zo gemakkelijk lopen, wat is dat mooi om te zien, ook daar weer veel respect voor. Sandra Brown die haar 94e 100 mijl liep. Gino weinig getraind maar die 100 mijl in the pocket.
Jos van de Wijngaert moest ook diep gaan, zijn zusje Sandra moest ook uitvallen, maar kon later tijdens de race haar broer toch nog een paar rondjes hazen.

Je leeft zo mee tijdens zo’n tocht en dan is voor je het weet de het laatste rondje, mooi voor 08.00 uur binnen. Op het nippertje kwam Erik ook nog binnen zodat hij Kennedyvriend werd, wat was die man gefocust op het lopen. Mitchel,Chris, Jos, Remy, Adri allemaal nieuwe Kennedyvrienden. Er waren er meer maar niet alles kunnen onthouden. Cora kreeg een beker voor de snelste eerste vrouw, geweldig.

Het wachten gaat dan pas beginnen voor de 100 mijl en die krijgt een zeer spannend slot, Arjan, Larissa, Jos ze komen net binnen de tijd binnen, gesteund door hun medelopers, zo mooi!

Frank die de meeste kilometers loopt en daarmee eerst word.
Rob Roberson, die ook de laatste rondjes met Arjan loopt. Gertruide die ook diep heeft moeten gaan, ze ploffen allemaal super blij in de stoelen die bij de finish staan, onwerkelijk. Dirk Jan kan ook niet meer en valt om bij de finish, wat kunnen mensen toch diep gaan. Dick, René, Rob, Larissa, Arjan, Gino, Wilco, Gertrude, Jos allemaal Centurion, er waren nog meer maar ik ken niet iedereen van naam.

We zijn niet bij de prijsuitreiking van de 100 mijl geweest, we zijn deelgenoot geweest van prachtige wandelsport, het werd tijd om weer naar huis te gaan.

Om niemand te vergeten wil ik graag alle verzorgers bedankten, die ons tijdens dit evenement hebben verzorgd het was echt GEWELDIG! Super bedankt.
De organisatie ook bedankt voor het prachtige nieuwe parkoers, we zijn benieuwd naar de eind uitslag.

Alle lopers 100 of 50 mijl gefeliciteerd met jullie prestatie het was geweldig om dit te mogen mee maken.

Bekijk de foto’s hier

 

Oant sjen.

 

 

Tags:

6 Responses to “Wandelweekend Weert 2017 100 en 50 mijl”

  1. Vincent Yeung
    05/06/2017 at 16:04 #

    Gefeliciteerd,Jannie en Appie! Goed gedaan!Mooie verhaal en foto’s.Op de site Weertdegekste zie je foto’s van de start van de 24 uurs.Mvg,Vincent

    • 05/06/2017 at 16:36 #

      Hoi Vincent, jammer dat je uitviel dat is nooit leuk.
      Bedankt voor de tip, zal snel even gaan kijken.
      Zie vast wel weer ergens binnenkort.

      Groet Appie en Jannie.

  2. 06/06/2017 at 09:11 #

    Goedemorgen Jannie en Appie,

    Aan het scherm gekluisterd heb ik je verslag gelezen, spannend tot de laatste letter. Ik wacht met smart op de officiële uitslag, dus ik ben blij van jou te kunnen vernemen hoe het met mijn bekenden is vergaan. Dick CC? Fantastisch! En gelukkig maar dat jullie zonder kleerscheuren uit Weert zijn gekomen. Gefeliciteerd!

    groetjes,
    Margriet

    • 06/06/2017 at 11:08 #

      Dag Margriet

      Het was zo super spannend afgelopen weekend zo ontzettend mooi!
      Zeker geweldig dat ook Dick erin slaagde om CC te worden en nog mooier op de verjaardag van Gerda, dat heeft zo moeten zijn.

      Zie je snel, groetjes Jannie.

  3. Alice Van Dyk
    08/06/2017 at 14:34 #

    Hoi Jannie, nog maar eens op mijn gemak jouw verhaal gelezen en foto’s bekeken.
    Weer komen de emoties naar boven, net wat jij zegt…. wat is wandelen toch een prachtsport en wat kunnen mensen diep gaan.
    Ik hoor, zie, voel, ruik en beleef weer alles. Blij dat ik erbij mocht zijn en deel uitmaken van dit evenement.
    Super blij ben ik dat ik diverse mensen mocht helpen op wat voor wijze dan ook.

    Dikke knuffel voor jou en Appie en tot een volgende keer.

    • 08/06/2017 at 14:52 #

      Alice het was zonder te overdrijven een super mooi wandelweekend in alle opzichten.
      Jij bent ook zo’n verzorger die nooit gemist kan worden zo’n weekend, je weet gewoon wat je moet doen/nodig is.
      Verzorgen zit in je hele wezen en je weet altijd de juiste snaar te vinden en geniet daar van, ik vind dat ongelofelijk en mooi tegelijk.
      Alice blijf altijd Alice en doe wat je doet. Een dikke knuffel terug en geef Tony een dikke knuffel van ons.
      Zie jullie vast wel weer ergens in wandelland.

      xxxxxxx